

با حضور دکتر سعیده صفار هرندی
سعیده صفار توضیح میدهد چرا کودکان و نوجوانان پیش از راهحل به درک شدن نیاز دارند، و با چند نمونهٔ روزمره نشان میدهد چطور میتوان بهجای نصیحت، شنونده بود و اعتماد ساخت.
به نام خالق مهربانی. سلام به همهٔ مخاطبین عزیز. به قسمت دیگهای از والدکست خوش آمدید. من سعیده صفار، روانشناس حوزهٔ کودک و نوجوان هستم. اجازه بدید با یک سؤال شروع کنم: فرزندان شما بیشتر به یک گوش شنوا نیاز دارن یا دستگاه تولید نصیحت؟
خیلی از ما والدین وقتی کودک یا نوجوانمون از مشکلی حرف میزنه، سریع وارد حالت راهحل دادن میشیم. مثلاً فرزندمون میگه: «امروز دوستم با من بازی نکرد»، و ما بلافاصله پاسخ میدیم: «اشکالی نداره، یه دوست دیگه پیدا کن.» یا نوجوانمون میگه: «از معلمم ناراحتم»، و ما میگیم: «حتماً یه کاری کردی که ناراحت شده.» در حالی که اغلب، فرزندان ما قبل از راهحل به درک شدن نیاز دارن.
کارل راجرز، روانشناس برجستهٔ انسانگرا، معتقد بود که یکی از مهمترین عوامل رشد روانی انسان تجربهٔ شنیده شدن و درک شدنه. اون میگفت وقتی فرد احساس کنه کسی بدون قضاوت به حرفهاش گوش میده، توانایی بیشتری برای شناخت خودش و حل مشکلاتش پیدا میکنه. به بیان سادهتر، گاهی بهترین کمک به فرزندمون این نیست که جواب مسئله رو بهش بدیم، بلکه فضایی فراهم کنیم تا خودش بتونه مسئله رو بهتر بفهمه.
روانشناس مشهور دیگهای که سالها دربارهٔ مغز کودک و نوجوان پژوهش کرده، میگه ارتباط عاطفی قبل از اصلاح رفتار اتفاق میافته؛ یعنی اگر کودک احساس کنه درک شده، آمادگی بیشتری برای پذیرش آموزش و راهنمایی خواهد داشت.
تصور کنید فرزندتون از مدرسه به خونه اومده و با ناراحتی میگه: «هیچکس منو دوست نداره.» اولین واکنش خیلی از والدین اینه که: «این حرفها چیه؟ معلومه که دوستت دارن.» اما یه گوش شنوا میگه: «به نظر میرسه امروز خیلی ناراحت شدی. دوست داری بیشتر برام تعریف کنی؟» توی جملهٔ دوم، کودک احساس میکنه احساساتش دیده شده، و این دقیقاً همون چیزیه که اعتماد رو میسازه.
جان گاتمن، پژوهشگر معروف حوزهٔ روابط و هیجانها، معتقده والدینی که هیجانهای فرزندانشون رو میپذیرن و به اونها گوش میدن، کودکانی با اعتمادبهنفس بیشتر و مهارتهای اجتماعی قویتر تربیت میکنن.
والدین عزیز، گاهی فرزند شما دنبال نصیحت نیست، دنبال بازپرس هم نیست. اون فقط میخواد بدونه اگر از ترسها، اشتباهها، ناراحتیها یا حتی شکستهاش حرف بزنه، شما همچنان کنارش خواهید بود. شاید بزرگترین هدیهای که امروز میتونیم به فرزندانمون بدیم، این جمله باشه: «من دارم بهت گوش میدم. ادامه بده.»



۲:۱۶
۱:۵۹
۰:۴۴


دکترای روانشناسی تربیتی
ارزیابی هوش و استعدادمشاورهٔ کودک و نوجوانوالدگری
حضوریآنلاین
رویکرد درمانی: در جلسه بر پایهٔ رویکرد هیجانمدار کار میکنم و از بازیدرمانی شناختیرفتاری و روانشناسی مثبتگرا کمک میگیرم تا کودک هیجانهایش را بشناسد و راههای تازه را در بازی تمرین کند.