
«وسط تکلیف حواسش جای دیگری میرود.»
توجه و تمرکز مهارتهایی پیچیدهاند که بهتدریج با رشد مغز کامل میشوند و کمبود تمرکز در کودکان ۶ تا ۹ ساله همیشه نشانهٔ «بیدقتی» یا «تنبلی» نیست. در این سن کنترل توجه، نگه داشتن اطلاعات در ذهن و مهار پاسخهای عجولانه هنوز در حال رشدند.
کودک میتواند باهوش باشد و باز هم در تمرکز مشکل داشته باشد. هر کودک حواسپرتی را مبتلا به اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) نمیکند؛ خواب کم، اضطراب، دشواری یادگیری و محیط پرمزاحم هم میتوانند پشت ماجرا باشند. به همین دلیل، پیش از هر برچسبی باید دید دشواری کجا و در چه شرایطی دیده میشود.
خدمات ملی سلامت بریتانیا توضیح میدهد که بسیاری از کودکان کوچک حواسپرت، پرانرژی و تکانشیاند و این الزاماً به معنای ADHD نیست؛ خستگی، اضطراب یا استرس هم میتواند همین رفتارها را بسازد. نشانههای بیتوجهی شامل حواسپرتی آسان، سختی در گوش دادن و دنبال کردن دستورها و فراموش کردن کارهای روزمره است. توصیهٔ آنها این است که اول با معلم صحبت کنید و اگر نگرانی ادامه داشت یا کودک به حمایت بیشتری نیاز داشت، به پزشک مراجعه کنید.
بخش کاردرمانی کودکان در خدمات سلامت ولز راهکارهای سادهای برای کمک به تمرکز در مدرسه و خانه پیشنهاد میکند: جای نشستن نزدیک معلم و با مزاحم کمتر، برنامهٔ ثابت، نشان دادن کار بهجای فقط گفتن آن، تقسیم کار به قطعههای کوتاه با وقفهٔ حرکتی، فعالیتهایی با آغاز و پایان روشن، و بازخورد دیداری و کلامی پیاپی. بازیهایی مثل «فرمانده میگوید»، بازیهای حافظه و بازیهای سکون (ثابت ماندن) هم برای تمرین توجه معرفی شدهاند. در نظر داشته باشید که بازی بهتنهایی درمان قطعی نیست و کنار حمایت محیط معنا پیدا میکند.
فرم کوتاه را بفرستید؛ همکاران ما در سریعترین زمان ممکن با شما تماس میگیرند.
درخواست نوبت مشاورهیا تماس بگیرید: ۰۹۱۰ ۹۴۶ ۵۵۲۹
